خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمد
۲
در هر وطنی سرای و باغی چه کنیمیپنداری که باز خواهی آمد
صفحهٔ ۱ از ۱