خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آتش دل چو دود بر خواهی خاستوز راه زیان و سود برخواهی خاست
۲
وین کلبه که ایمن اندر او بنشستیایمن منشین که زود برخواهی خاست
صفحهٔ ۱ از ۱