خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیرم که جهان به کام دیدی وشدیزلف همه دلبران کشیدی و شدی
۲
چیزی که ترا هوا بر آن میداردانگار بدان همه رسیدی و شدی
صفحهٔ ۱ از ۱