خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۲
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مراچشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا
۲
بیروی تو ای روی به خاک آوردهآشفته دلی و روزگاریست مرا
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان