خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۸
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان را چو ز رفتن تو آگاهی شددل در سر نالهٔ سحرگاهی شد
۲
کو آن همه دولت تو ای گنج زمینکی دانستی که اینچنین خواهی شد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان