خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون دل من که هر دم افزون گردددریا دریا ز دیده بیرون گردد
۲
وانگه که ز خاکِ تنِ من کوزه کنندگر آب در آن کوزه کنی خون گردد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن