خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۰
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شرم رخت سرخی گل میبشودوز شور لبت تلخی مل میبشود
۲
چون با تو به پل برون نمیشد آبمخون میگریم اگر به پل مینشود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن