خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۸
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبرنگ خطت که رام افسونم بودمیتاخت به تک که تشنهٔ خونم بود
۲
بر روی آمد، تو گویی از گرم رویشبرنگ خط تو، اشک گلگونم بود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن