خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۰
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هر مویم نوحه گر آید بی تووز هر سویم ناله برآید بی تو
۲
گلگون سرشکم که همی تازد تیزای بس که به روی می درآید بی تو
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن