خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری بدویدم از سر بیخبریگفتم که مگر به عقل گشتم هنری
۲
تا آخر کار در پس پردهٔ عجزچون پیرزنان نشستهام زارگری
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن