خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۰
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هر نفسی ز درد مهجورتریهر روز درین واقعه معذورتری
۲
نزدیک مشو بدو و زو دور مباشکانگاه که نزدیکتری دورتری
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن