خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی از سر زلفت خبری میرسدمنی از لبِ لعلت شکری میرسدم
۲
از روی توام گر نظری مینرسددر کوی تو باری گذری میرسدم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن