خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آمد و گفت: روز و شب غمناکیتا بنشستی بر درِ ما بی باکی
۲
دستی که به دامن وصالت نرسددر گردنِ خاک کن که مشتی خاکی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق