خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۹
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیشاز خویش به جز هیچ نیابد کم و بیش
۲
می بر نتوان گرفت این پرده ز پیشگر برگیرم ز خویش من مانم و خویش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق