خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای واقعهٔ عشقِ تو کاری مشکلخورشیدِ رُخَت فتنهٔ جان، غارتِ دل
۲
هرکاو نَفَسی بدید خورشیدِ رُخَتدیوانه بوَد اگر بماند عاقل
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق