خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشتیک ذرّه ز آفتاب روی تو نداشت
۲
خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوستشد زرد از آنکه تابِ روی تو نداشت
صفحهٔ ۱ از ۱