خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن تو درحدّ کمال افتادهشرح دهنت کار محال افتاده
۲
خورشید، که در زیر نگین دارد ملک،از شرم رخ تو در زوال افتاده
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق