خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۲
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوئی که ز زلف مشکبوی تو رسددل در طلبش بر سر کوی تو رسد
۲
آن زلف سیاهِ تو بلایی سیه استترسم که نیاید که به روی تو رسد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق