خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۶
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکاو رخ تو بدید حیران ماندوز لعل لب تو لب به دندان ماند
۲
وانکس که سرِ زلفِ پریشانِ تو دیدکافر باشد اگر مسلمان ماند
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق