خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۲
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل روی بدان زلفِ سرافراز آوردبا هر شکن زلف تو صد راز آورد
۲
روزی زسرِ زلفِ تو موئی سرتافتسودای تواش موی کشان باز آورد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق