خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۹
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا زلفِ زره ورت به هم تافته شدگوئی که هزار نافه بشکافته شد
۲
زنجیرِ سرِ طرهٔ مشکین رنگتاز تابشِ خورشید رخت تافته شد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق