خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم زلف تو از برونِ دل در تاب استهم خطِّ تو از چشمهٔ دل سیراب است
۲
وان نرگسِ نیم مستِ شوریدهٔ توگر باده نخوردست چرا پرخواب است
صفحهٔ ۱ از ۱