خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۶
باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَستاما به هزار و به آهسته بهَست
۲
در بند درِ پستهٔ شورانگیزتکان شوری پسته نیز در بسته بهَست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق