خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۳
باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌آمد و بر زلف شکن می‌انداختناخورده شراب، خویشتن می‌انداخت
۲
پنهان ز رقیبی که همه زهر نموداز لب شکری به سوی من می‌انداخت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق