خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۱
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برممن کُشتهٔ هجر تو چو شمع سحرم
۲
دور از تو چنان شدم که در روی زمینگر بازآیی باز نیابی اثرم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق