خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۳
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بین که گلابِ ابر میدارد دوستوز خنده چو پسته مینگنجد در پوست
۲
تا بادِ صبا بر سرِ گل مُشک افشاندمینازد از آن باد که اندر سرِ اوست
صفحهٔ ۱ از ۱