خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروانه به شمع گفت: من بیش از توخون میگریم به درد بر خویش از تو
۲
چون تو سر زندگی نداری اینجادر پای تو مُردم و شدم پیش از تو
صفحهٔ ۱ از ۱