خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروانه به شمع گفت: گرینده مباششمعش گفتا: ز من پراکنده مباش
۲
کاتش بسرم چو اشک در پای افتادسر میفکنندم که سر افکنده مباش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه