خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۸
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمعِ جمال خود به پروانه نمودپروانه ز شوقِ او فرود آمد زود
۲
شمعش گفتا: چه بود گفت: آمدهامتا جمله تو باشم و نمییارم بود
صفحهٔ ۱ از ۱