خلوتی با عطار
بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل
بخش دوازدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوعلی طوسی ز عشق آشفته بودهمچو آب زر سخن میگفته بود
۲
عاقبت چون روز بس بیگاه شدگفت دردا کاین سخن کوتاه شد
۳
زانکه روزی را که شب در پی بودلایق این حرف هرگز کی بود
۴
صبر باید کرد تا روزی تمامدر رسد کانرا نباشد شب مدام
صفحهٔ ۱ از ۱