خلوتی با عطار
بخش ۱ - المقالة الرابعة عشرة
بخش چهاردهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالک از خورشید چون آگاه شدعاقبت برخاست پیش ماه شد
۲
گفت هان ای چشمهٔ افروختهبر منازل روز و شب آموخته
۳
هر زمان در منزلی دیگر رویگه به پا آیی و گه با سر شوی
۴
هر سر مه میشوی نو از کماللاجرم روی تو میگیرند فال
صفحهٔ ۱ از ۸