خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
بخش چهاردهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در وجود آمد بزرگی را پسرنام حالی روستم کردش پدر
۲
خود ز سستی سخت ناچیز آمد اونام بودش روستم؛ حیز آمد او
۳
هرکه دون حق ترا نامی نهدتو یقین دان کان ترا دامی نهد
۴
گر مسلم می‌شدی کاری به ناممی‌شدی از نام هرکاری تمام
صفحهٔ ۱ از ۱