خلوتی با عطار
بخش ۷ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و یکم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجهٔ را طوطی چالاک بودزهر با سر سبزیش تریاک بود
۲
مدت یکسال میدادش شکرتا بنطق آید شکر ریزد مگر
۳
روز و شب در کار او دل بسته بودز اشتیاق نطق اودل خسته بود
۴
گرچه میدادش شکر سالی تماماو نگفت از هیچ وجهی یک کلام
صفحهٔ ۱ از ۵