خلوتی با عطار
بخش ۲ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میرزادی بود بس خورشید چهراز قدم تا فرق چون خورشید مهر
۲
مشک موئی تنگ چشمی دلبریهر دو لعلش شیر و شهد و شکری
۳
چون بترکی گفتنش رای آمدیدرد دندانش شکر خای آمدی
۴
هر زمان عمدا ز پس کردی نگاهو او فکندی پیش دو زلف سیاه
صفحهٔ ۱ از ۱۱