خلوتی با عطار
بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شبی محمود شاه حق شناساشک می افشاند بر روی ایاس
۲
جامه چون از اشک خود درخون کشیدموزهٔ او عاقبت بیرون کشید
۳
طشت آورد و گلاب آن نیک نامشست اندر طشت زر پای غلام
۴
گرچه بسیاری گلابش پیش بودصد ره اشکش از گلابش بیش بود
صفحهٔ ۱ از ۸