خلوتی با عطار
بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و هفتم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد مگر معشوق طوسی ناتواندر عیادت رفت پیشش یک جوان
۲
فاتحه آغاز کرد آنجایگاهتا دمد بادی بران مجنون راه
۳
گفت اگر دادم بخواهی داد توچون بخوانی بر حق افکن داد تو
۴
هیچ درخور نیست این درویش راجمله او را بایدم نه خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳