خلوتی با عطار
بخش ۲۲ - الحكایة و التمثیل
بخش چهلم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مناجات آن بزرگ دین شبیپیش حق میکرد آه و یاربی
۲
گفت الهی چون شود حشر آشکاربر لب دوزخ خوشی گیرم قرار
۳
پس بدست آرم یکی خنجر ز نورخلق را میرانم از دوزخ ز دور
۴
تا ز دوزخ سر بسر ایمن شونددر بهشت جاودان ساکن شوند
صفحهٔ ۱ از ۴