خلوتی با عطار
بخش ۲۵ - الحكایة و التمثیل
بخش چهلم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود از آن اعرابئی بی توشهٔیافته در شوره جائی گوشهٔ
۲
گوشهٔ او جای مشتی عور بودآب او گه تلخ و گاهی شور بود
۳
در مذلت روزگاری میگذاشتروز و شب در اضطراری میگذاشت
۴
خشک سالی گشت و قحطی آشکارمرد شد از ناتوانی بی قرار
صفحهٔ ۱ از ۱۵