خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب تهی مکن زمی عشق جام ما از معرفت بریز شرابی بکام ما
۲
از بهر بندگیت بدنیا فتاده ایم از بندگیت دانه و دنیات دام ما
۳
چون بندگی نباشد از زندگی چه سوداز باده چون تهیست چه حاصل زمام ما
۴
با تو حلال و بی تو حرامست عیشها یا رب حلال ساز بلطفت حرام ما
صفحهٔ ۱ از ۶