خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۱۷ - غزل
جمشید و خورشید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم خیال وصلت گفتا به خواب بینی گفتم مثال رویت گفتا در آب بینی
۲
گفتم به خواب دیدن زلفت چگونه باشد؟گفتا که خویشتن را در پیچ و تاب بینی
۳
گفتم که روی و مویت بنمای تا ببینم گفتا که در دل شب چون آفتاب بینی
۴
خروشش چون پرستاران شنیدند یکایک سر به سر پیشش دویدند
صفحهٔ ۱ از ۱۸