خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۲۱ - غزل
جمشید و خورشید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوئیا این نقش بیجان صورت جان من استنقش بیحانش مخوان کان نقش جانان منست
۲
می‌دمد بویی و هر دم بلبل جان در قفسمی‌کند فریاد کاین بوی گلستان منست
۳
خود چه نوراست آن که دل خود را بر او پروانه‌وارمی‌زند کاین عکس از آن شمع شبستان منست
۴
می‌گشاید دل مرا از بند زلف نازنینحلقه زلفش کلید قفل زندان منست
صفحهٔ ۱ از ۲