خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌شود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهیدیده‌ام هردو جهان را به نگاهی گاهی
۲
وادی عشق بسی دور و دراز است ولیطی شود جادهٔ صدساله به آهی گاهی
۳
در طلب کوش و مده دامن امید ز دستدولتی هست که یابی سر راهی گاهی
صفحهٔ ۱ از ۱