خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۳ - تمهید آسمانی نخستین روز آفرینش نکوهش می کند آسمان زمین را
جاویدنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگی از لذت غیب و حضوربست نقش این جهان نزد و دور
۲
آنچنان تار نفس از هم گسیخترنگ حیرت خانهٔ ایام ریخت
۳
هر کجا از ذوق و شوق خود گرینعرهٔ «من دیگرم ، تو دیگری»
۴
ماه و اختر را خرام آموختندصد چراغ اندر فضا افروختند
صفحهٔ ۱ از ۸