خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه طرح باغ و نه گلشن فکنده‌اند اینجادر آب آینه روغن فکنده‌اند اینجا
۲
غبار قافلهٔ عبرتی که پیدا نیستهمه به دیدهٔ روشن فکنده‌اند اینجا
۳
رسیده گیر به معراج امتیاز چو شمعهمان سری که ز گردن فکنده‌اند اینجا
۴
جنون مکن که دلیران عرصهٔ تحقیقسپر ز خجلت جوشن فکنده‌اند اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳