خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۷
باب هفتم در تأثیر تربیت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همی‌گفت: ای پسر! چندان که تعلق خاطر آدمی‌زاد به روزی‌ست اگر به روزی‌ده بودی به مقام از ملائکه در‌گذشتی.
۲
فراموشت نکرد ایزد در آن حالکه بودی نطفهٔ مدفون و مدهوش
۳
روانت داد و طبع و عقل و ادراکجمال و نطق و رای و فکرت و هوش
۴
ده انگشتت مرتب کرد بر کفدو بازویت مرکب ساخت بر دوش
صفحهٔ ۱ از ۲