خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مهر بر آی بام و ایوان رابگداز چو موم سنگ و سندان را
۲
امشب مه چارده ز خورشیدمشرمنده نشد ببین تو عرفان را
۳
در سینه هزار چاکم افزون شدتا دیده‌ام آن چاک گریبان را
۴
بنگر که بهم چگونه میجوشندآن آتش لعل و آب حیوان را
صفحهٔ ۱ از ۴