خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقی بتازه باز گریبان گرفته استآه این چه آتش است که در جان گرفته است
۲
ایدل ز اضطراب زمانی فرو نشیندستم بزور دامن جانان گرفته است
۳
آن لعل آبدار ز تسخیر کائناتخاصیت نگین سلیمان گرفته است
۴
از هر طرف که میشنوم بانگ غرقه استدریای عشق بین که چه طوفان گرفته است
صفحهٔ ۱ از ۳