خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنم از شام تا سحر فریادکس بدادم نمیرسد صد داد
۲
گه ز نازم کشد گه از غمزههر زمان شیوه‌ای کند بنیاد
۳
میکشد لطفش، آه ازین جادومیبرد دستش، آه ازین جلاد
۴
همه دیوانه پیش او عاقلهمه شاگرد پیش او استاد
صفحهٔ ۱ از ۲