خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
شمارهٔ ۵ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نام لب تو بر زبان رانماز دست مگس گریخت، نتوانم
۲
شوریدهٔ آن لبان میگونمآشفته طرهٔ پریشانم
۳
دیوانهٔ حرفهای موزونمدرماندهٔ خنده‌های، پنهانم
۴
هر شام ز غم غنچه دلتنگمهر صبحدمان چو گل، پریشانم
صفحهٔ ۱ از ۹