خلوتی با هلالی جغتایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شتر کشیدی اگر بار دل ز حجرهٔ تنشدی نزار شتر زیر بار حجرهٔ من
۲
شتر به باد رود، حجره نیز خاک شودگرت شتر بود از سنگ و حجره از آهن
۳
اجل به حجرهٔ گیتی عجب شترجانی‌ست!که محمل شتر اوست حجره‌های بدن
۴
به حجره و شتر ارکان دین چو قایم نیستقوائم شتر و رخت حجره را بشکن
صفحهٔ ۱ از ۶